تغذیه در سالمندی

شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی دخیل در تغذیه

0

پژوهشگران دانشگاه اراموس، دانشگاه لایدن، و دانشگاه شفیلد در پژوهشی  طولی به بررسی تاثیر شاخص‌های اجتماعی و اقتصادی مختلف در رژیم غذایی افراد در طول زندگی بویژه سالمندی پرداختند.

🔬روش

در این پژوهش طولی و مقطعی، ۵۴۳۴ نفر مورد ارزیابی قرار گرفتند. ابعاد شاخص‌های اجتماعی اقتصادی، وضعیت مصرف دخانیات، وضعیت فعالیت و توانمندی جسمانی، و مولفه‌های مختلف تغذیه‌ای به فاصله ۲۰ سال مورد تحلیل واقع شدند.

📊نتایج نشان دادند:

  1. سطح تحصیلات عامل مهمی برای تنظیم رژیم غذایی و پیگیری استانداردهای درست تغذیه است. این رابطه تا سالمندی به شکل مستقیم حفظ می شود.
  2. در دوران سالمندی، درآمد ارتباط معکوسی با میزان رعایت رژیم غذایی مناسب دارد.
  3. وضعیت و پایگاه شغلی، ارتباط خاصی با میزان رعایت رژیم غذایی مناسب و درست ندارد.
  4. بنظر می رسد آموزش مداوم و پیوسته نقش بسیار مهمی در در رعایت رژیم غذایی و رفتارهای درست تغذیه‌ای دارد که تا سالمندی نیز آثار آن پایدار خواهد بود.

راهبردهای کارکردی:

  • تغذیه به عنوان یکی از دو ریتم اصلی در بایوریتم ها (زیست چرخه ها) نقشی اساسی در اصلاح سبک زندگی و افزایش طول عمر دارد.
  • آموزش های همگانی، بویژه آموزش رژیم مدیترانه ای به میزان زیادی در اصلاح و بهبود کیفیت تغذیه در سالمندی می انجامد.

Socio-economic indicators and diet quality in an older population

Abstract

Purpose

To examine the strength and independence of associations between three major socio-economic indicators (income, education and occupation) and diet quality (DQ) at baseline and after 20-year follow-up.

Methods

Cross-sectional and longitudinal analyses using data collected in the Rotterdam Study, a prospective population-based cohort. Participants were categorised according to socio-economic indicators (education, occupation and household income) measured at baseline (1989–1993). Participants aged 55 years or older were included (n = 5434). DQ was assessed at baseline (1989–1993) and after 20 years (2009–2011) and quantified using the Dutch Healthy Diet Index, reflecting adherence to the Dutch guidelines for a healthy diet; scores can range from 0 (no adherence) to 80 (optimal adherence). Linear regression models were adjusted for sex, age, smoking status, BMI, physical activity level, total energy intake and mutually adjusted for the other socio-economic indicators.

Results

At baseline, scores on the Dutch Healthy Diet Index were 2.29 points higher for participants with the highest level of education than for those with the lowest level (95%CI = 1.23–3.36); in addition, they were more likely to have a higher DQ at follow-up (β = 3.10, 95%CI = 0.71–5.50), after adjustment for baseline DQ. In contrast, higher income was associated with lower DQ at follow-up (β = −1.92, 95%CI = −3.67, −0.17), whereas occupational status was not associated with DQ at baseline or at follow-up.

Conclusion

In our cohort of Dutch participants, a high level of education was the most pronounced socio-economic indicator of high DQ at baseline and at follow-up. Our results highlight that different socio-economic indicators influence DQ in different ways.

Keywords

Diet quality, Education, Older age, Socio-economic indicators.

لینک منبع پیشنهادی برای مطالعه بیشتر 👇🏻(further reading)👇🏻

✅(در صورت جذابیت و علاقمندی به موضوع، مطلب را برای دیگران نیز بازنشر فرمایید).

📢کانال تلگرام
🍃🌹🌸💐🌸🌹🍃
https://t.me/DrAmirMohammadShahsavarani

0

درباره‌ی دکتر امیر محمد شهسوارانی

حتما ببینید

بهداشت خواب کودکان و نوجوان در پاندمی کووید-19 https://ipbses.com;https://RozaMind.com;https://RozaMindDL.ir

بهداشت خواب کودکان و نوجوان در پاندمی کووید-19

0 پژوهشگران دانشگاه ساپینزا رم، دانشگاه تورینو، و دانشگاه ویچنزا ایتالیا و دانشگاه کلاود برنارد …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *