اجتماعیروانشناسی

مدیریت فضای مجازی در پاندمی کووید-19: پیشگیری و کاهش اعتیاد به اینترنت

پژوهشگران دانشگاه ناتینگهام ترنت انگلستان به بررسی شیوه های پیشگیری و کاهش اعتیاد به اینترنت از طریق مدیریت فضای مجازی در پاندمی کووید-19 بین دانشجویان دانشگاه پرداختند.

روش پژوهش:

در اجرای این پژوهش آزمایشی آنلاین 143 دانشجوی دانشگاه های انگلستان مشارکت نمودند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، میزان مصرف اینترنت (توسط گوشی هوشمند و رسانه های اجتماعی)، مقیاس حواسپرتی ناشی از گوشی هوشمند، مقیاس آگاهی توجه ذهن آگاهانه (MAAS)، مقیاس خودآگاهی هیجانی (ESAS)، مقیاس استرس ادراکی (PSS)، مقیاس اختلال اضطراب تعمیم یافته (GAD-7)، شاخص خودکاری رفتاری (SRBAI)، مقیاس خودکارآمدی تعمیم یافته (GSE)، مقیاس حساسیت آنلاین (OVS)، مقیاس تکانشگری بارات، مقیاس خودتنظیمی نابسنده، مقیاس اعتیاد به رسانه اجتماعی برگن، مقیاس ترس از دست دادن، پرسشنامه بی گوشی هراسی (NMP-Q)، و پکیج آموزشی مدیریت استفاده از فضای مجازی بودند.

یافته ها:

  • خودآگاهی هیجانی منجر به کاهش میزان اعتیاد اینترنتی می شود.
  • توجه ذهن آگاهانه تاثیری بر کاهش و مدیریت استفاده از فضای مجازی و اعتیاد اینترنتی ندارد.
  • میزان گوش به زنگی آنلاین فرد منجر به تشدید استفاده از فضای مجازی و اعتیاد اینترنتی و اعتیاد به گوشی همراه می شود.
  • برنامه های مدیریت مصرف فضای مجازی بدون در نظر گرفتن مؤلفه های شناختی و هیجانی امکان کاهش اعتیاد اینترنتی را ندارند.

راهبردهای کارکردی:

  • اعتیاد به فضای مجازی در دوره پاندمی کووید-19 شدت و وسعت بیشتری یافته است که بخش زیادی به دلیل فاصله گذاری اجتماعی و قرنطینه خانگی است.
  • مدیریت استفاده از فضای مجازی و کاهش حواسپرتی ناشی از حضور در شبکه های اجتماعی به میزان زیادی مبتنی توان مدیریت هیجانی فرد است.
  • یکی از عوامل تشدید اعتیاد به فضای مجازی، دعوای والدین است. این امر بویژه در بحران پاندمی کووید-19 با توجه به افزایش فشارهای اقتصادی، حضور بیشتر افراد در خانه، و کاهش سلامت روان در پاندمی کووید-19، افزایش می یابد.
  • شناسایی میزان خودآگاهی هیجانی افراد و آموزش مهارت های مدیریت هیجانی برای تقویت توان تنظیم هیجانی طی دوره پاندمی کووید-19، کمک شایانی به کاهش اعتیاد به اینترنت و اعتیاد به فضای مجازی خواهد کرد.

Mind over Matter: Testing the Efficacy of an Online Randomized Controlled Trial to Reduce Distraction from Smartphone Use

Abstract

Evidence suggests a growing call for the prevention of excessive smartphone and social media use and the ensuing distraction that arises affecting academic achievement and productivity. A ten-day online randomized controlled trial with the use of smartphone apps, engaging participants in mindfulness exercises, self-monitoring and mood tracking, was implemented amongst UK university students (n = 143).

Participants were asked to complete online pre- and post-intervention assessments. Results indicated high effect sizes in reduction of smartphone distraction and improvement scores on a number of self-reported secondary psychological outcomes.

Results and Conclusion

The intervention was not effective in reducing habitual behaviours, nomophobia, or time spent on social media. Mediation analyses demonstrated that: (i) emotional self-awareness but not mindful attention mediated the relationship between intervention effects and smartphone distraction, and (ii) online vigilance mediated the relationship between smartphone distraction and problematic social media use.

The present study provides preliminary evidence of the efficacy of an intervention for decreased smartphone distraction and highlights psychological processes involved in this emergent phenomenon in the smartphone literature.

Online interventions may serve as complementary strategies to reduce distraction levels and promote insight into online engagement. More research is required to elucidate the mechanisms of digital distraction and assess its implications in problematic use.

Keywords:

distraction; smartphones; social media; intervention; randomized controlled trial; social media addiction

 

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا