روانشناسیزیستی

روان‌درمانی در برابر دارودرمانی اختلال افسردگی

پژوهشگران دانشگاه ایندیانا ایالات متحده امریکا، دانشگاه براون ایالات متحده امریکا، و دانشگاه وی یو آمستردام هلند در پژوهشی که به تازگی گزارش آن منتشر شده است به بررسی میزان دقت و توان تعمیم‌پذیری نتایج حاصل از روان‌درمانی اختلال افسردگی در برابر دارودرمانی برای این اختلالات پرداختند.

 

👈🏻 🔬 در این پژوهش مرور سیستماتیک، به بررسی مقالات مرتبط با اختلال افسردگی عمیق (MDD) که از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۴ میلادی در پایگاه‌های علمی PubMed، Medline، PscycINFO، و Embase منتشر شده بودند پرداخته شد.

 

👈🏻 📚 نتایج نشان دادند:

  1. ۸۱درصد روان‌درمانی‌های و ۱۰۰ درصد دارودرمانی‌ها بیماران با نشانه‌های مرضی خفیف را از پژوهش خود جدا کرده‌اند.
  2. ۵۶درصد روان‌درمانی‌های و ۷۵ درصد دارودرمانی‌ها بیماران با ریسک بالای خودکشی را از پژوهش خود جدا کرده‌اند.
  3. ۸۴درصد روان‌درمانی‌های و ۸۸ درصد دارودرمانی‌ها بیماران با نشانه‌های مرضی روان‌پریشانه را از پژوهش خود جدا کرده‌اند.
  4. ۷۵درصد روان‌درمانی‌های و ۸۱ درصد دارودرمانی‌ها بیماران با سوءمصرف مواد را از پژوهش خود جدا کرده‌اند.
  5.  ۰ (صفر) درصد روان‌درمانی‌های و ۴۸ درصد دارودرمانی‌ها بیماران با دوره‌های مختصر بیماری را از پژوهش خود جدا کرده‌اند.
  6. ۶ درصد روان‌درمانی‌های و ۲۷درصد دارودرمانی‌ها بیماران با تشخیص همزمان اختلالی دیگر در محور I را از پژوهش خود جدا کرده‌اند.
  7. ۳۸درصد روان‌درمانی‌های و ۸ درصد دارودرمانی‌ها بیماران با نشانه‌های مرضی شدید را از پژوهش خود جدا کرده‌اند.
  8. در کل بنظر می‌رسد نتایج حاصل از روان‌درمان‌های اختلال افسردگی اختصاصی‌تر از دارودرمانی‌ها باشد.
  9. بطور متوسط تحقیقات در مورد داروهای ضدافسردگی بیشتر بیماران دارای اختلالات مزمن‌تر، شدیدتر، و خالص‌تر را هدف کار خود قرار داده‌اند.

Are studies of psychotherapies for depression more or less generalizable than studies of antidepressants?

Abstract

Background: The generalizability of findings from studies exploring the efficacy of psychotherapy and antidepressants has been called into question in part because studies exclude many patients. Despite this, the frequency with which psychotherapy and antidepressant studies use specific inclusion and exclusion criteria has never been compared. We explored the exclusion criteria used in psychotherapy and pharmacotherapy studies from 1995 to 2014.

Method: Systematic literature searches were conducted in PubMed, Medline, PsycINFO, and Embase of published randomized controlled trials (RCTs) of the treatment of major depressive disorder (MDD) in adults with either antidepressants (vs. placebos) or psychotherapy (vs. placebos, treatments as usual, or other controls).

Results: Most psychotherapy (81%) and antidepressant (100%) trials excluded patients with milder symptoms as well as patients with elevated suicidal risk (56–۷۵%), psychotic symptoms (84–۸۸%), or substance misuse (75–۸۱%). Psychotherapy studies were less likely to exclude patients on the basis of brief episode duration (0% vs. 48%) and co-morbid Axis I disorders (6% vs. 27%). However, psychotherapy studies excluded patients with more severe symptoms more frequently (38%) than antidepressant studies (8%).

Conclusions: Overall, psychotherapy studies appear somewhat more inclusive than antidepressant studies. On average, antidepressant studies appear to target patients with more chronic and severe, as well as more purely depressive presentations.

Keywords

Depression, Psychotherapy, Pharmacotherapy, Generalizability, Exclusion criteria

 

لینک منبع پیشنهادی برای مطالعه بیشتر 👇🏻(further reading)👇🏻

https://doi.org/10.1016/j.jad.2018.02.066

 
 

👇🏻در صورت تمایل می‌توانید مطالب مرتبط را در سایت مطالعه فرمایید👇🏻

http://www.ipbses.com/rozamand/istdp-trd/
 
http://www.ipbses.com/rozamand/antenatal-depression-psychotherapy/
http://www.ipbses.com/rozamand/trd-pd/
 
http://www.ipbses.com/rozamand/ms-balance-dep/
 

✅(در صورت جذابیت و علاقمندی به موضوع، مطلب را برای دیگران نیز بازنشر فرمایید).

📢کانال تلگرام

🍃🌹🌸💐🌸🌹🍃

https://t.me/DrAmirMohammadShahsavarani

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا