اجتماعیروانشناسی

اضطراب جدایی بزرگسالان: میزان شیوع و همبسته های روانی-شخصیتی

پژوهشگران مرکز ملی سلامت روان، دانشگاه نیو ساوت ولز، و دانشگاه پرینس آو ولز استرالیا در پژوهشی مشترک به بررسی میزان شیوع و عوامل همایند با اضطراب جدایی بزرگسالان در مراجعان کلینیک‌های سلامت روانی پرداختند.

روش پژوهش:

در این پژوهش 520 مراجع سرپایی مرکز روانشناختی استرالیا در سیدنی مورد بررسی قرار گرفتند. ابزارهای مورد استفاده شامل مصاحبه بالینی ساختار یافته حسب DMS-IV-TR برای اختلالات محور I، پرسشنامه اضطراب جدایی بزرگسال (ASA)، مصاحبه نیمه ساختار یافته اضطراب جدایی بزرگسال، مقیاس افسردگی اضطراب استرس (DASS-21)، مقیاس انطباق شغلی و اجتماعی (WSAS)، NEO-PI-R، و پرسشنامه نشانه اضطراب جدایی (SASI) بودند.

یافته‌ها:

  1. میزان اضطراب جدایی بزرگسالی در مراجعان زن کلینیک‌های روانشناسی بیش از مراجعان مرد است.
  2. افراد دارای اضطراب جدایی بزرگسالی (در مقایسه با سیار مراجعان کلینیک‌های روانشناسی) شدت بیشتری در علایم و نشانه‌های افسردگی، اضطراب و استرس از خود نشان می‌دهند.
  3. آن دسته از مراجعان کلینیک‌های روانشناسی که دارای اضطراب جدایی بزرگسالی هستند، نسبت به سایر مراجعان نمرات بالاتری در عامل شخصیتی روان رنجورگرایی کسب می‌کنند.
  4. مراجعان دارای اضطراب جدایی بزرگسالی انطباق پایین‌تر و ناتوانی بیشتری نسبت به سایر مراجعان مراکز خدمات بهداشت روانی دارند.

راهبردهای کارکردی:

  • بخش عمده‌ای از اضطراب جدایی ناشی از عدم پیمودن مسیر درست فرآیند تحویلی جدایی-تفرد در سال های اولیه زندگی است که بعدها در هر موقعیتی که فرد لازم است از خانه، خانواده و عزیزانش جدا شود، خود را نشان می دهد.
  • آموزش مهارت‌های فرزندپروری به والدین پیش از بچه دار شدن، یکی از راهبردهای مطلوب جهت کاهش بروز اضطراب جدایی در فرزندان خانواده ها است.
  • سنجش و غربالگری مراجعان مراکز درمانی از نظر اختلال اضطراب جدایی، کمک شایانی به پیشبرد درمان و قالب بندی درست طرح درمانی برای تاثیر بخشی بیشتر روان درمانی می‌نماید.

The prevalence and correlates of adult separation anxiety disorder in an anxiety clinic

Abstract

Background

Adult separation anxiety disorder (ASAD) has been identified recently, but there is a paucity of data about its prevalence and associated characteristics amongst anxiety patients. This study assessed the prevalence and risk factor profile associated with ASAD in an anxiety clinic.

Methods

Clinical psychologists assigned 520 consecutive patients to DSM-IV adult anxiety subcategories using the SCID. We also measured demographic factors and reports of early separation anxiety (the Separation Anxiety Symptom Inventory and a retrospective diagnosis of childhood separation anxiety disorder).

Other self-report measures included the Adult Separation Anxiety Symptom Questionnaire (ASA-27), the Depression, Anxiety, Stress Scales (DASS-21), personality traits measured by the NEO PI-R and the Work and Social Adjustment Scale.

These measures were included in three models examining for overall differences and then by gender: Model 1 compared the conventional SCID anxiety subtypes (excluding PTSD and OCD because of insufficient numbers); Model 2 divided the sample into those with and without ASAD; Model 3 compared those with ASAD with the individual anxiety subtypes in the residual group.

Results

Patients with ASAD had elevated early separation anxiety scores but this association was unique in females only. Except for social phobia in relation to some comparisons, those with ASAD recorded more severe symptoms of depression, anxiety and stress, higher neuroticism scores, and greater levels of disability.

Conclusions

Patients with ASAD attending an anxiety clinic are highly symptomatic and disabled. The findings have implications for the classification, clinical identification and treatment of adult anxiety disorders.

لینک منبع پیشنهادی برای مطالعه بیشتر 👇🏻(further reading)👇🏻

https://bmcpsychiatry.biomedcentral.com/articles/10.1186/1471-244X-10-21

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا