ترک سیگار به شیوه پایدار: تحریک مغزی

ترک سیگار به شیوه پایدار: تحریک مغزی

Spread the love

پژوهشگران دانشگاه ماساچوستس و دانشگاه هاروارد در پژوهشی مشترک به بررسی مولفه‌های فعالیت مغزی برای ترک سیگار به شیوه پایدار و وابستگی به نیکوتین پرداختند.

روش:

در این پژوهش مداخله‌ای، ۲۲ نفر داوطلب معتاد به نیکوتین که از نظر سایر جنبه‌های روانی و جسمانی سالم بودند به همراه ۱۹ نفر بدون وابستگی به مواد شرکت نمودند. حداقل مصرف روزانه این افراد ۵ نخ سیگار و سطح نیکوتین ادرار آنها ۳۰ نانوگرم و بیشتر بود. پیش از آغاز مداخله از اسکن fMRI از داوطلبان به عمل آمد.

ابزارهای پژوهش شامل آزمون فیگرستورم برای وابستگی به نیکوتین (FTND)، مقیاس ترک نیکوتین مینه‌سوتا (MNWS)، جدول زمانی پیگیری دوهفته‌ای پرهیز و پرسشنامه ولع سیگار کشیدن تیفانی (TQSU) بودند. وضعیت کنترل بازداری حین اسکن fMRI با استفاده از پارادایم Go/No-Go سنجیده شد. فرآیند ترک شامل دوره ۱۲ هفته‌ای ترک نیکوتین بود.

نتایج:

  1. مقایسه نتایج نشانگر عدم تفاوت بین افراد سیگاری و افراد عادی در عملکرد یا فعالیت مغزی در مواجه با نشانه‌های سیگار کشیدن یا خنثی بود.
  2. مقایسه افرادی که در ترک سیگار ناتوان بودند با آنها که توانستند دو هفته پس از اتمام درمان سیگار نکشند نشانگر فعالیت بیشتر کرتکس اینسولای پیشین در مواجهه با محرک‌های سیگار کشیدن است.
  3. در ترک سیگار، کاهش فعالیت‌های مدارهای بازداری در مواجهه با محرک‌های مصرف مواد، نشانه دشوار ترک و عود مجدد وابستگی به مواد است.

راهبردهای کارکردی:

  • تمرینات تقویت خودکنترلی و کنترل بازداری با استفاده از سیستم‌های توانبخشی شناختی کمک شایانی به بهبود کفّ نفس و ترک سیگار به شیوه پایدار می‌کنند.
  • یکی از عوامل مهم در کنترل بازداری، کاهش ولع و حفظ پرهیز از مصرف، مدیریت رفتارهای تکانشی و کاهش تکانشگری است. مهارت‌های مدیریت ذهن کمک شایانی به کاهش تکانشگری در زندگی روزمره و کاهش مصرف مواد می‌کنند.
  • آموزش مهارت‌های مدیریت هیجان در مهارت‌های دهگانه زندگی، کمک شایانی به تنظیم فعالیت‌های لوب اینسولا نموده و در نتیجه عاملی مهم برای ترک مصرف مواد است.
  • استفاده از نوروتراپی‌های متمرکز بر تنظیم مجدد فعالیت لوب اینسولا می‌تواند نقش موثری در کاهش سوءمصرف مواد و ترک مصرف مواد داشته باشد.

Anterior insula activation during inhibition to smoking cues is associated with ability to maintain tobacco abstinence

Abstract

Relapse to smoking after initial abstinence is a major clinical challenge with significant public health consequences. At the brain and behavioral level, those who relapse to tobacco smoking have both greater cue-reactivity and lower inhibitory control than those who remain abstinent. Little is known about neural activation during inhibitory control tasks in the presence of drug-related cues.

In the current study, tobacco smokers (SMK; n = ۲۲) and non-smoking controls (CON; n = ۱۹) completed a Go/NoGo task involving smoking cues during a functional magnetic resonance imaging (fMRI) scan. Following the scan session, smokers were required to quit smoking, and maintenance of abstinence was evaluated as part of a 12-week smoking cessation trial.

We evaluated pre-cessation brain activity during NoGo trials in smokers who were versus were not able to quit smoking. We then compared fMRI and inhibitory control measures between smokers and non-smokers. We did not find differences between SMK and CON in performance or activation to smoking or neutral cues.

However, compared to SMK who relapsed, SMK who attained biochemically-validated abstinence at the end of the smoking cessation trial had greater neural activation in the anterior insula during NoGo trials specifically with smoking-related cues. Results indicate that within SMK, decreased inhibitory control activation during direct exposure to drug-related stimuli may be a marker of difficulty quitting and relapse vulnerability.

Keywords

Smoking cessation, Tobacco, fMRI, Insula, Cue, Relapse, Anterior cingulate cortex, ACC

لینک منبع پیشنهادی برای مطالعه بیشتر 👇🏻(further reading)👇🏻

بازدیدها: 18

دیدگاهتان را بنویسید